NT proBNP

Oznaczenie stężenia NT proBNP  (N-końcowego fragmentu (pro) peptydu natriuretycznego typu B) stosowane jest w diagnostyce niewydolności serca. Poziom NT proBNP koreluje z zaawansowaniem niewydolności serca w I i II klasie czteroklasowej skali NYHA oraz z funkcją rozkurczową serca i czynnością lewej komory. Oznaczenie jego jest istotne zwłaszcza u chorych z podwyższonym ryzykiem zastoinowej choroby serca (CHF) cierpiących na nadciśnienie tętnicze, chorobą wieńcową, cukrzycę. 

Kto powinien wykonać badanie poziomu NT proBNP?

Badanie poziomu NT proBNP wykonać powinny osoby:

• z objawami choroby niedokrwiennej serca lub miażdżycy (bóle w klatce piersiowej, wzmożona męczliwość, zawroty głowy, duszność pojawiająca się po wysiłku, skurcze i bóle nóg przy chodzeniu, zatrzymanie wody w organizmie),
• po zawale serca,
• z objawami zaawansowanej niewydolności serca (duszność pojawiająca się w spoczynku, obrzęki nóg, powiększenie obwodu brzucha, uporczywy suchy kaszel, utrata masy ciała, wyniszczenie),

W wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) z 2021 roku zaproponowano algorytm diagnostyczny, w którym u pacjentów z podejrzeniem niewydolności serca na podstawie czynników ryzyka, objawów przedmiotowych i podmiotowych, a także obecności nieprawidłowości w badaniu EKG zaleca się wykonanie m.in. oznaczenia N-końcowego fragmentu peptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP). Niskie stężenie czyni rozpoznanie niewydolności serca mało prawdopodobnym. W przypadku podwyższonych wartości należy wykonać ECHO SERCA (badanie echokardiograficzne), które pomaga w potwierdzeniu rozpoznania.

NT proBNP - cel badania 

NT-proBNP jest hormonem uwalnianym przez komórki mięśniowe komór serca w czasie wzrostu ich napięcia, przy narastającym ich obciążeniu. Jest to N-końcowy fragment propeptydu natriuretycznego typu B, powstający w wyniku rozpadu proBNP. Stężenie  Badanie NT-proBNP jest pomocne przy różnicowaniu sercowych i poza sercowych przyczyn duszności oraz jest czynnikiem diagnostycznym i prognostycznym w:

• chorobie niedokrwiennej serca – łagodnych dysfunkcjach mięśnia sercowego,
• niewydolności lewej komory serca – jego stężenie wzrasta wraz ze stopniem niewydolności,
• ostrych zespołach wieńcowych – w ocenie rokowania po zawale serca.