SHBG

SHBG globulina wiążąca hormony płciowe (ang.: sex hormone binding globulin), jest białkiem wytwarzanym głównie w wątrobie. Dodatkowo u kobiet SHBG produkowane jest przez endometrium, jajowody i gruczoł piersiowy, a u mężczyzn przez gruczoł krokowy.

Funkcją SHBG jest wiązanie i transport  endogennych estrogenów i androgenów i ochrona tych hormonów przed inaktywacją. SHBG silnie wiąże się z testosteronem i 5 dihydrotestosteronem (DHT), słabiej z anrostendionem i dehydroepiandrosteronem (DHEA). Wiązanie SHBG z hormonami jest trwałe, hormony związane z SHBG są niedostępne biologicznie (nieaktywne metabolicznie), ponieważ  tylko wybrane tkanki dysponują receptorem błonowym dla kompleksu białko-hormon. W organizmie około 40-60 proc. testosteronu występuje w formie związanej z SHBG jako hormon nieaktywny metabolicznie, a tylko 2 proc. testosteronu jest dostępny dla komórek (jest to wolny testosteron). Pozostała część testosteronu wiąże się z albuminami.

W przypadku gdy stężenie SHBG odbiega od normy, badanie stężenia testosteronu we krwi nie jest miarodajne, ponieważ nie odzwierciedla jego rzeczywistej biodostępności. Z tego względu zalecane jest jednoczasowe badanie SHBG i testosteronu. Oznaczenie SHBG jest zlecane także w przypadku, gdy obraz kliniczny pacjenta nie wykazuje korelacji z wynikiem badania testosteronu.

SHBG - cel badania 

Badanie ma zastosowanie w diagnostyce zaburzeń hormonalnych u kobiet i mężczyzn. Polega na oznaczeniu stężenia białka wiążącego hormony płciowe (SHBG) we krwi osoby badanej.

SHBG - normy

Każde laboratorium może stosować własne normy, zależnie od stosowanej aparatury i metody badawczej.

W Laboratorium CM Luxmed obowiązują następujące normy dla SHBG:

• Kobiety: 19,8 - 155,2 nmol/l
• Mężczyźni: 13,5 - 71,4 nmol/l

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Podwyższone stężenie może być spowodowane niedoborem androgenów u mężczyzn, hipogonadyzmem, występuje także w nadczynności tarczycy, chorobach wątroby, w ciąży, w anoreksji, w przewlekłym stresie, podczas przyjmowania leków przeciwpadaczkowych, w diecie bogatej w węglowodany i ubogiej w tłuszcze, w starszym wieku.  

Obniżone stężenie występuje w chorobach wątroby i nerek, niedoczynności tarczycy, zespole policystycznych jajników (PCOS), w otyłości, zespole Cushinga. A także podczas przyjmowania insuliny, hormonu wzrostu, glikokortykoidów.