Androstendion

Androstendion to kluczowy prekursor steroidów płciowych (testosteronu oraz estrogenów). Androstendion jest wydzielany głównie przez nadnercza, a jego produkcja jest kontrolowana przez hormon adrenokortykotropowy (ACTH). Jest on również wytwarzany niezależnie od ACTH w jądrach i jajnikach. Wytwarzanie androstendionu w trakcie życia naśladuje wzorzec innych prekursorów androgenowych. Stężenie androstendionu wykazuje rytm dobowy, u kobiet zależy od dnia cyklu miesiączkowego. 

Podwyższone stężenia androstendionu mogą powodować u kobiet objawy hiperandrogenizmu lub wirylizacji. Charakteryzują się one nadmiarem owłosienia ciała i twarzy, zatrzymaniem miesiączkowania, nasilonym trądzikiem i zmianami narządów płciowych. U mężczyzn obwodowa konwersja androgenów do estrogenów może powodować łagodne objawy nadmiaru estrogenu, takie jak ginekomastia. Wyraźne zwiększenia stężeń androstendionu mogą wskazywać na istnienie wytwarzających androgeny nowotworów nadnerczy lub narządów płciowych.

Androstendion - cel badania

Badanie poziomu androstendionu służy do diagnozowania zaburzeń wynikających z nadmiaru hormonów androgenowych we krwi.

Androstendion - normy

Mężczyźni: 0,60 - 3,10 ng/ml

Kobiety: 0,30 - 3,30 ng/ml

Androstendion - podwyższone wyniki badań

Podwyższony poziom androstendionu we krwi:

• zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki,
• zaburzenia owulacji,
• zespół wielotorbielowatych jajników,
• hirsutyzm (owłosienie typu męskiego),
• wirylizm (przerostu łechtaczki, zmiany budowy ciała o cechach męskich, łysienia typu męskiego),
• nasilony trądzik,
• choroba Cushinga,
• nadczynność nadnerczy zależna od ACTH,
• nadwaga,
• urazy, intensywny wysiłek,
• zespół policystycznych jajników,
• ciąża.

Androstendion - obniżone wyniki badań

Obniżony poziom androstendionu we krwi:

• leczenie glikokortykoidami,
• leczenie klomifenem (np. w leczeniu niepłodności),
• niewydolność jajników,
• niewydolność kory nadnerczy,
• po menopauzie,
• choroba Addisona,
• niedoczynność przysadki,
• niedoczynność podwzgórza.